เนื่องจากไปเจอTag โดนใจเข้าเลยอดไม่ได้ที่จะอัพบลอคบ้าง (ทำไงได้ เลือดวายมันร่ำร้องค่ะ )
ขอรั่ว หลุด ระบายบ้างแล้วกันนะคะ หลังจากอดมานาน กรั่กๆๆๆ
กติกา: ตอบคำถามให้หมดเพราะคุณได้รับเลือกให้เป็นสาววายเเล้ว
เเละที่สำคัญ.. ไม่ต้องสุภาพ เรารู้ว่าคุณเครียด
ในที่นี้ขอจำกัดความคำว่า Y ในความหมายเราคือ ชายรักชาย
1. ใน Y น่ะ ชอบ Yaoi หรือ Yuri
- Yaoi ค่ะ อ่านแล้วจิตแจ่มใส หัวใจเบิกบาน ยี๊ฮ่าา~าาา !!!>///<
2. วายเรื่องเเรกที่อ่านคืออะไร
- เอ่ออ...ถ้าเป็นเรื่องที่อ่านแล้วไม่รู้ว่าเป็นวายล่ะก็นะ Tokyo Babylon ค่ะ
เพราะตอนนั้นเด็กม๊ากมาก 555 อ่านไปคิดได้แค่ว่าเท่จังเลยอ่าา ประมาน ป.1อะไร
นี่แหละ
- แต่ถ้าเอาแบบรู้จักจริงๆครั้งแรกเลยนี่ จำชื่อไม่ได้แล้วอ่ะ มันนานมากแล้วสัก 8 ปี
เหนจะได้
แต่จำราคา ลายเส้น ตัวละคร และโครงเรื่อง ได้นะเออ (ซะงั้นอ่ะ แต่ดันจำชื่อไม่ได้
เนี่ยนะ 
) เพราะตอนนั้นเข้าใจผิดเห็นว่าหน้าปกมันสวยมากมาย เป็นเด็กนักเรียนหน้าตา
น่ารัก ส่วนปกหลังก็เป็นครูผู้ชายแสนเท่ ราคา 60 บาท(เพิ่งเคยซื้อเกิน35บาทครั้งแรก)
เสร็จแล้วก็จะเอาไปอวดคุณแม่ เพื่อสาธยายความสวยงามของหน้าปก " โหตั้ง60บาท
แพงจังเลยลูก" " แต่แม่จ๋า มันสวยมากเลยนะ ทั้งสีและลายเส้น อนาคตหนูอยากวาด
ให้ได้แบบนี้จังเลย.. บลาๆๆ" ว่าแล้วก็แกะอย่างทนุถนอม ชั่วพริบตาที่เปิดผ่านนั้นเอง
????............oAO !!!!!! ...... 5 วิ...
เหมือนดั่งโดนคำสาปให้กลายเป็นหิน เราค่อยๆเก็บมันใสกระเป๋าแล้วหันไปยิ้มให้แม่
แบบเนี่ยนๆอย่างช้าๆ (แต่วิญญาณหลุดลอยไปแหล๋ว เอิ๊กส์..
) นั่นคือ อาการช็อค
ครั้งแรก 5555 อ่อนโลกมากๆ
นั่นเป็นประสบการณ์ครั้งแรกที่ไม่มีวันลืมจริง ๆ มารู้ตัวอีกที2-3เดือนให้หลังการ์ตูนที่อ่านก็เริ่ม
กลายเป็นตูนวายไปซะงั้น 5555
3. เเล้วทำไมถึงชอบวายล่ะ
- มันไม่จำเจล่ะมั๊งนะ เพราะเมื่อก่อนอ่านการ์ตูนทีไร เวลานางเอกเห็นพระเอกกับนางร้าย
หรือ กิ๊กอะไรก็แล้วแต่ น้ำตามักจะมาอย่างแรกตลอด รึไม่ก็เข้าตบพระเอกแล้ววิ่งหนีไรงี๊
แล้วพระเอก ตามมาง้อคืน แต่ถ้าเป็นตูนวายมันมักจะมีอะไรมาหักมุมนิดหน่อยก่อน รึไม่ก็
เลี้ยวไปอีกอย่างนึง บางเรื่องคาดเดาไม่ได้ก็มีนะ^^ แต่ถ้าเทียบกับปัจจุบันแล้ว
การ์ตูนปัจจุบันนี่หลากหลายรสชาติสุดๆ จะตูนวายก็ดี รึตูนธรรมดาก็ดี เรียกได้ว่าเปลี่ยน
ไปเรื่อยตามสมัยก็ได้นะ อื๊ออ 
4. เเล้วคิดยังไงกับพวกที่รังเกียจวาย
- เจอบุคคลมาแล้วหลายประเภทที่รังเกียจวายตั้งแต่รับได้ ถึง ขั้น"อี๋ แหวะ!! อย่ามาคุย
เรื่องพวกนี้ให้เราฟังนะ ทุเรศว่ะ" ....เอิ่มมม...ม...นี่แค่การ์ตูนชายรักชายนะคะพี่น้อง
ไม่ใช่ของเน่า ....
สำหรับเราแล้วเฉยๆค่ะ ทุกคนเป็นเพื่อนกันได้ ขอแค่อย่าพูดอะไรที่ชวนให้เรา
รังเกียจเป็นพอ เราจะไม่ข้ามเส้นเข้าไปในสิ่งที่คนอื่นไม่ชอบ แต่เราก็จะไม่ให้เขา
ล้ำเกินกว่าเส้นที่เรากำหนดไว้เช่นกันค่ะ ถ้าการแลกเปลี่ยนความคิดครั้งแรกเริ่มที่
"โทดทีนะ แต่เราไม่ใช่สายวายน่ะ" ความเป็นเพื่อนจะยังคงมีต่อไปค่ะ และเราก็จะ
ไม่พูดเรื่องนั้นต่อ แต่ถ้ามาถึงพล่ามๆๆ ใส่เป็นชุดอย่างขาดสติเรียกว่ายึดมั่นสูง
ไม่ฟังใครล่ะก็ ลาขาดล่ะค่ะ^^
5. เคยเเต่งวายมั้ย
- เคยค่ะ แต่ดูเหมือนแค่ชวนคิดไปเองมากกว่า แต่ปัจจุบันอยู่แค่ระดับ soft พอ(เน้นแค่
ความรู้สึกแต่ไม่เน้นการกระทำค่ะ)
6. (ถ้าเคย) เรื่องเเรกที่เเต่งคือเรื่องอะไร
- โดจินนารุโตะ คู่ กาอาระ กับ คิบะ แต่ปัจจุบันซุ่มวาดเกะ กับ โตะ อยู่นะเออ
7. เเล้วก็ชอบวายของใครที่สุด เรื่องอะไร?
- โห...-////-ตัดสินใจลำบากมากเค่อะ เอาเป็นว่า
* ถ้าเป็นการ์ตูนวายออริจินัลต้องนี่เลย 
Master, shall we?
ไม่เพียงแต่เนื้อเรื่องน่ารัก สัดส่วนสวยได้รูป ลายเส้นงามชวนติดตา ภาพสเก็ตช์ยังชวน
ให้ปลื้มได้อีกค่ะ
* ถ้าเป็นโดจินล่ะก็ชอบโดจินFMAของกลุ่มไอเดีย(idea)มากที่สุดค่ะ เพราะ
นอกจากการดำเนินเนื้อเรื่องจะสะกดสายตาแล้ว ลายเส้นของพวกเขายังสะกดหัวใจเรา
ไว้ด้วย เรียกได้ว่าลายเส้นมีชีวิตเลยก็ว่าได้
8. ถ้าเอาเรื่องนั้นมาเทียบกับที่ตัวเองเเต่งล่ะ
- โดนเขี่ยตกกระป๋องน่ะสิก๊ะ แต่ซักวันนึงล่ะนะเราจะทำให้ได้เล๊ย! ต้องมีสักวัน~ต้องมีสักวานน~
9. คิดว่าตัวเองบ้าวายขนาดไหน
- ไม่มากไม่มายแค่หลังอาหารเช้า-กลางวัน-เย็น-ก่อนนอน เฮ่ยยยย !!! ไม่ใช่ละ 0_oiii
ก็แค่รู้สึกว่าถ้าเลิกอ่านไปชีวิตคงเฉาแน่เลยง่ะ ขาดสีสันแย่เลยโดยเฉพาะสีม่วง
อะเหย อะเหย~
10. มีอะไรอยากบอกคนที่ไม่ใช่สาวกวายมั้ย
อาจมีมากมายเกินสาธยายได้หมด แต่เท่าที่นึกได้ตอนนี้ก็.....เยอะอยู่นาาา -w- เอาล่ะ
นี่เป็น เพียงแค่การแสดงความคิดเห็นส่วนตัวเท่านั้นนาา~
ควรตั้งสติก่อนสตาร์ทอ่านเค่อะ และควรอ่านอย่างใจเย็นนะเคอะ
- คนเราทุกคนล้วนมีมุมมองที่ต่างกัน เราอยู่ร่วมสังคมกันได้ ไม่ล้ำเส้นกัน คุยกันดีดี
แลกเปลี่ยนทรรศนะคติ ความคิดเห็นที่ต่างกันได้ อย่างมีสติ และสุภาพ มิใช่เอาความคิด
ของตนเองเป็นที่ตั้ง แล้วเอามาฟาดฟันกัน สุดท้าย ก็เจ็บทั้งคู่
- เหรียญ ย่อมมี 2 ด้านเสมอ เหมือนขาวกับดำ การ์ตูนวายไม่ได้เลวร้ายไปเสียหมด
ถ้าหากลองเปิดใจให้กว้าง แล้วคุณจะรู้ว่าการ์ตูนวายไม่ได้แตกต่างไปจากการ์ตูนอื่นๆ
ทั่วไปเลย
- การบอกว่ารังเกียจเพราะเพียงแค่เห็นว่ามันไม่ใช่พระเอกกับนางเอก แต่เป็นพระเอก
กับนายเอกนั้นดูจะเป็นความคิดที่ชั่ววูบไปสักหน่อย ถ้าหากคุณลองหาแบบที่เนื้อหาเบาๆ
สวยๆที่คุณพอรับได้มาอ่านสักเล่มแล้วลองวิเครา์ห์ คุณจะรู้ว่า แท้จริงแล้วการ์ตูนวายคือ
การ์ตูนผู้หญิงดีดีนี่เอง เพียงแต่เปลี่ยนนางเป็นนายก็เท่านั้น
- การบอกว่าการ์ตูนวายน่ารังเกียจเพราะเพียงแค่เห็นว่ามีฉากกอดจูบไปจนถึงขั้นขึ้นเตียง
เลยนั้น อาจเป็นการที่ด่วนสรุปเกินไปไหม ถ้าหากลองมองในมุมที่กลับกันการ์ตูนธรรมดา
ทั่วไปก็มีไม่ใช่หรือ ถ้าจะบอกว่านั่นก็เป็นเพียงส่วนหนึ่งเท่านั้น การ์ตูนวายก็เช่นเดียวกัน
นั่นเป็นเพียงแค่ส่วนหนึ่ง...
....ความต่างอยู่ที่ตรงไหน ?....
การ์ตูนวายมีเนื้อหาที่โจ่งแจ้งและเด่นชัด เอะอะก็ทำ แต่การ์ตูนทั่วไปไม่เด่นชัดขนาดนี้
อย่างนั้นหรือ นั่นอาจเพราะคุณตัดสินเอาจากที่เคยเห็นด้วยตาอยู่หรือเปล่า หลายครั้งที่
คุณอาจไม่เคยรู้ว่าการ์ตูนบางเล่มที่คุณผันมือผ่านไปเพื่อเลือกหาการ์ตูนเรื่องที่คุณรู้จัก
ไม่ได้ต่างไปจากการ์ตูนวายเลย เพียง เพราะหน้าปกไม่ได้วาดให้ดูแล้วรู้ คุณจึงคิดว่ามัน
คือการ์ตูนทั่วไป แต่แค่การ์ตูนที่คุณเห็นแล้วว่าหน้าปกมีชายหนุ่ม 2 คนหน้าตาดี ยืน
จับมือกัน คุณจึงฟันธงลงไปแล้วว่ามันน่ารังเกียจ ต่างกับการ์ตูนที่คุณรู้จัก นั่นเพราะ
คุณได้รู้จักมันแล้วไม่ใช่หรือ ถึงมั่นใจพูดไปว่า มันต่างกันกับการ์ตูนทั่วไปซึ่งเหมารวม
ว่าเหมือนกับการ์ตูนที่คุณเคยอ่าน ในขณะที่การ์ตูนทั่วไปอื่นๆคุณยังไม่เคยได้รู้จัก
(เว้นเสียแต่หน้าปกนั้นจงใจวาดให้ล่อแหลมหรือโจ่งแจ้งจริงๆทั้ง 2 ฝ่าย)
- การที่คุณบอกว่ารังเกียจการ์ตูนวายนั้น อาจเป็นเพราะคุณพยายามปิดกั้นตัวเองที่จะมองข้อดีของมัน
หรือเปล่า เพียงเพราะคุณเห็นว่ามันเป็นการ์ตูนรักร่วมเพศที่คุณแค่จินตนาการว่าการจับมือกัน
ของชายหนุ่ม 2 คน ก็สามารถทำให้คุณขนลุกได้แล้วใช่ไหม ถึงทำให้คุณรู้สึกรังเกียจ
หากลองเปลี่ยนมามองอีกมุมหนึ่ง หากว่าคุณมีการ์ตูนเรื่องหนึ่งที่ชื่นชอบมาก
แล้วให้คุณบอกว่ามันเป็นอย่างไร ทำไมถึงชอบ คุณคงเล่าได้อย่างเป็นฉากๆ ถึงเนื้อเรื่อง
ฉาก และตัวละคร ว่าคุณชอบตรงนั้นตรงนี้ เพราะมันอย่างนั้นอย่างนี้ อย่างสนุกสนาน
มีกอดจูบบ้างว่ากันไป
และถ้าลองกลับมาที่เดิม สมมุติว่าถ้าหากมีคนนำการ์ตูนวายแค่แบบซอฟท์
(มากสุดแค่จูบ)เล่มหนึ่งมาให้คุณอ่าน แล้วให้คุณลองเล่าให้ฟัง เดาได้เลยว่าแค่เห็นหน้าปก
คุณคงมีสีหน้าที่เปลี่ยนไปจากเดิมไม่มากก็น้อย นั่นเพราะจินตนาการของคุณโลดแล่น
ไปไกลกว่าสิ่งที่คุณเห็นคือ คิดมากจนฟุ้งซ่าน หรือบางทีพอคุณอ่านไปถึงแค่ฉากที่
พระเอกยิ้มให้นายเอก จนนายเอกเขินจนหน้าแดง คุณก็อาจจะ " เหวอ..อ...แหวะ.... "
ไปโดยไม่รู้ตัว ทั้งที่แค่ยิ้ม... และคุณอาจจะไม่อยากอ่านต่อไป แค่เพราะเป็น
ชาย กับ ชาย นอกเสียจากว่าเนื้อเรื่องมันไม่สนุกหรือ ไม่ถนัดอ่านลายเส้นแบบนี้
แต่ถ้าลองให้สายวายมาอ่านแล้วลองเล่าให้ฟังดูสิ ความรู้สึกก็คงไม่ต่างจากการที่คุณ
ได้เล่าเรื่องที่ชอบได้อย่างมีความสุขเช่นกันจริงไหม
.... หากลองนำมาเทียบกัน สิ่งที่กั้นไว้ก็แค่เส้นด้ายบางๆ ...
ต่างกันเพียงแค่ความรู้สึก และการยอมรับมันไม่ใช่หรือ
ที่จะทำให้คนเราเปิดใจรับมันได้หรือไม่ได้ก็เท่านั้น
- ยังมีการ์ตูนวายอีกมากที่รอให้คุณมาหยิบอ่าน เราคงไม่ขอปฏิเสธว่าการ์ตูนวายนั้นมีโป๊
มีเปลือย เช่นเดียวกับการ์ตูนอื่นๆที่อยู่ในเส้นทางความมืดเดียวกัน แต่ขอได้โปรดอย่า
เหมารวมกันเสียทั้งหมด ควรแยกแยะเสียให้ถูกต้อง เหมือนกับกระดาษสี ทั้งๆที่เป็น
กระดาษเหมือนกัน แต่มันมีสีที่ต่างกัน จึงทำให้เรารู้ได้ว่าสีไหนคือสีไหน และควรจะเลือก
นำมาใช้อย่างไร การ์ตูนวายก็เช่นเดียวกัน หากคุณรู้จักเลือกและรู้จักที่จะบริโภค
คุณก็จะเห็นข้อดีของมันได้ไม่ยาก แต่การที่จะหาการ์ตูนวายที่ดีจริงๆนั้น สำหรับเราแล้ว
อาจจะลำบากอยู่บ้าง เพราะนอกจากจะขึ้นอยู่กับความชำนาญแล้ว การเสี่ยงดวงดูจะเป็น
อะไรที่ท้าทายอยู่มากเช่นกัน
- บางคนอาจไม่เคยรู้ ว่ามีการ์ตูนวายที่ดีอยู่จริงๆ ยกตัวอย่างการ์ตูนวายเรื่องหนึ่ง
เนื้อเรื่องเกี่ยวกับ เด็กชายคนหนึ่งกำลังเดินตามหาของที่ทำตกหายในป่าแถบชนบท
แล้วเกิดพลัดตกลงในแม่น้ำ และได้กับปะ2ตัวช่วยไว้ ความเป็นเพื่อนระหว่างพวกเขา
จึงเริ่มต้นขึ้น จนถึงวันหนึ่งทางรัฐบาลได้เริ่มเข้ามาทำโครงการถนนตัดผ่านในชนบท
ทำให้ต้นไม้ถูกตัด และแม่น้ำขุ่นมัว สิ่งมีชีวิตบริเวณใกล้นั้นจึงต่างพากับย้ายถิ่นฐาน
เด็กชายเสียใจเป็นอย่างมากเมื่อรู้ข่าวว่าเพื่อนแสนสำคัญของเขาต้องจากไป เด็กชาย
และกัปปะทั้ง 2 จึงได้ให้สัญญากันไว้ว่า ถ้าหากแม่น้ำกลับมาใสสะอาดได้อีกครั้ง กัปปะทั้ง
2 จะกลับมาอยู่ที่ป่าแห่งนี้อีกครั้งหนึ่่ง สิ่งสำคัญที่คนเขียนต้องการสื่อให้คนอ่านรู้
นอกจากมิตรภาพแล้ว นั่นคือการรักษาสภาพแวดล้อม หลายตอนที่คนเขียนมักจะคอย
เขียนลายเส้นที่แทรกความรู้สึกและคำพูดอย่างตรงไปตรงมาเสมอๆเกี่ยวกับธรรมชาติ
สิ่งมีชีวิต และการพึ่งพาอาศัยกัน เพื่อจรรโลงใจคนอ่านและสอนไปในตัวถึงการรักษา
ธรรมชาติ ป่าไม้ และต้นน้ำ ลำธาร รวมไปถึงความมักง่ายของคน ได้อย่างเข้าใจง่าย
และเป็นเรื่องที่ใกล้ตัว
โดยส่วนตัวแล้วเราคิดว่าการ์ตูนวายเรื่องนี้น่ายกย่องจริงๆค่ะ
เอาล่ะ ที่นึกได้ในตอนนี้ก็หมดแล้ว ฟู่!!! ย้อนกลับไปดู เฮ๊ย !!!0_O นี่ฉานเก็บกด
ไว้มากมายเลยเรอะ!
ว่าแล้วก็อัพ แล้วลอยละลิ่วฉิวตามลมต่อไปเค่อะ ^^
................................................
ขอส่ง Tag นี้ต่อไปให้สายวายท่านอื่นค่ะ
